Marc Rutte heeft nieuw parfum: American shit.

Nu zijn fascistische haring niet wil bakken in Groenland, annexeert dat stuk onbenul in Amerika de straat van Hormuz: wie erdoor wil moet tol betalen aan Donald Duck Trump. Met andere woorden, na Iran sluit deze kwiet de al afgesloten straat van Hormuz nog eens af met “tarieven”. En zo’n clown wil dan nog de Navo betrekken in zijn imperialistische spelletjes.

En wie hem daarin steun, is de nep-secretaris-generaal. Marc Rutte, de “secretaris van de generaal” van de Navo is dus blijkbaar toch geen Hollander meer, maar Amerikaan van de ergste soort geworden, namelijk het gepeupel dat Trump steunt in zijn aanvalsacties tegen andere landen. Nog nooit heb ik een Navo-baas zich in zoveel bochten weten kronkelen om in het gat van een Amerikaans president te kruipen via anale penetratie. Deze man is Europa onwaardig en zou stante pede op straat gezet moeten worden. Het is namelijk hij, en niemand anders, die olie op het Trumpiaans vuur gooit, die zich geen reet aantrekt van vrede, en de agressors van deze wereld steunt in hun imperialisme. Europa vertrouwt deze Hollander niet meer. Het gevoel dat Trump Europa wil straffen voor niet deelname aan zijn expansiedrang wordt nog door deze parvenu goed gepraat. Er is ergernis omdat Rutte zich niet gedraagt als baas van de alliantie of pleitbezorger voor de Europese lidstaten, maar als een apostel van Trump.

Dus, als men hem wantrouwt: weg ermee. En de boodschap aan alle Europese politici is eenvoudig en moeilijk tegelijk. Van de realisatie van de economische eenmaking van Europa mogen ze zich op de borst kloppen. De economie vaart er wel mee en daarmee ook diegenen die er hun vet belegde boterham mee verdienen. De sociale eenmaking in Europa kunnen we alleen maar dromen en sociale rechten zijn nog steeds geen verworvenheid in de E.G.

Nu dringt zich echter een derde vorm van eenmaking op: de Navo zonder de USA uitbouwen tot een Europese vredesalliantie.. We horen her en der wel wat oprispingen in die zin bij Europese politici die in het nieuws willen komen, maar concreet staat men gewoon nergens behalve 20 Belgische militairen die op de quatorze juillet in het Franse militaire defilé hun opwachting maken. Dat waren er veel minder dan de Oekraïense aanwezigheid met 75, die even onttrokken werden van de meer dan gerechtvaardigde oorlog tegen de Trumps en Ruttes uit Rusland.