CD&V Sint-Truiden, quo vadis?
Waar gaat het met de Truiense christendemocratie naartoe? 2024 ligt al bijna een eeuwigheid achter ons, maar vergeten we niet dat de CD&V van toen (ook al heette ze Team Ingrid) van meer dan 25 procent naar een povere 18 procent donderde en bijna een derde van haar zetels in rook zag opgaan. Hierin dapper gevolgd door de N-VA en Anders (zoals de liberalen hun gekneusde identiteit nu proberen te verdoezelen) die er ook drie zetels bij inschoten. De vorige meerderheid had er samen een electorale en politieke puinhoop van gemaakt, maar zowel de Vlaams nationalisten als de liberalen kozen eieren voor hun geld (postjes voor hun lamentabele uitslag) en schoten hun vroegere coalitiepartner in de rug. Politiek van de bovenste plank!
Maar even terug naar de CD&V. Als politiek opportunisme omslaat in hoogmoed dan is de val dichtbij. Ze kieperden er een aantal sterkhouders uit maar vooral, een aantal sterkhouders verliet de rangen. Reden van die leegloop was op de eerste plaats het met euforisch trompetgeschal binnenhalen van een dissident, door het partijbestuur uit de partij gezet wegens controversieel en niet-collegiaal optreden, meeheulend met de toenmalige oppositie die dankbaar gebruik maakte van zijn interne informatie en bewust informatie lekkend aan de roddelpers. Een nestbevuiler werd beloond met een vierde plaats op de lijst en de belofte van een volledig schepenmandaat, ongeacht het aantal stemmen dat hij zou aanbrengen. Je zou als rasechte CD&V-er voor minder richting Vlaams Belang en WOW schuiven.
Blijkt nu dat deze jassendraaier zich mag gaan verantwoorden voor de correctionele rechtbank omdat de audits (die hij zelf notabene richting Sint-Truiden hielp sturen) malversaties in zijn persoon ontdekt zouden hebben. Wel opvallend dat alle zogenaamde schandalen in het verleden nooit de rechtbank gehaald hebben maar enkel als een politieke afrekening mogen beschouwd worden, terwijl nu voor het eerst een Truiens politicus zich justitioneel mag verantwoorden. Wat gaat het partijbestuur in dit geval doen? Ik ben bloedcurieus! Toedekken met de mantel van de christelijke naastenliefde? Laten vallen zoals ze met hun burgemeester deden?
De CD&V, met Sammy Mahdi voorop, liquideerde vakkundig de oude garde. Meer nog, men kreeg een panische angst voor zijn eigen naam en ruilde die in voor een gepersonaliseerde nummerplaat. Zover ging men in zijn streven naar het uitzuiveren van het verleden. Maar het resultaat liegt er niet om: vqn 51% naar 20%, van een volstrekte meerderheid in1976 (17 op 33 zetels) op 50 jaar tijd vervellen tot een verdeelde oppositiepartij zonder cohesie in 2026 (7 op 35 zetels) zou toch tot nadenken moeten stemmen. Daarom: CD&V, quo vadis?