Gemeende blijheid ontlokt gefrustreerde colère

Een jonge Japanner kan zijn geluk niet op. Na een dipje van twee maanden zonder doelpunt scoort hij eindelijk weer. Niet zomaar een goal, maar de beloning voor een uur hard vechten, voor een uur de betere ploeg te zijn: dat was de bekroning van de inzet van Goto en met hem de ganse STVV-equipe.

Wat er na de match volgde was een anticlimax van sportiviteit vanwege de spelers van Anderlecht, die terecht met een bittere pil in de mond richting Brussel gestuurd werden. 2-0 was niet eens overdreven en Goto speelde daarin een belangrijke rol. En blij dat hij was! Maar precies die blijdschap kon er niet meer bij voor enkele Anderlechtspelers: zij gingen verhaal halen bij de Japanse jongeling want als “Anderlechtbezit” was zijn vreugde ongepast. De ploeg die hem vorig jaar uitspuwde en met grote vreugde hem voor een jaar verkaste naar Sint-Truiden, wordt nog steeds als broodheer van Goto genoemd. Betaalt Anderlecht het loon van die speler? NEEN. Kreeg die speler er kansen? NEEN. Heeft deze voetballer nog verplichtingen ten opzichte van Anderlecht? NEEN. En hebben Coosemans en co het recht om hem op zijn vreugde aan te spreken? NEEN.

Het zielige vertoon van een gefrustreerde door grootheidswaanzin gedreven ordinair zwak ploegje kreeg zelfs een vervolg. Een voormalige speler van Anderlecht Olivier Deschacht, haalde in de podcast Ongefilterd zwaar uit naar Keisuke Goto. “Marcin Wasilewski, Roland Juhasz, ik, Silvio Proto, Guillaume Gillet, als wij op dat veld stonden, hadden we Keisuke Goto in het uitvak gesmeten, bij de supporters van Anderlecht.” Wat voor een ongefilterde malafide klootzak is dat? Stijn Stijnen zat ernaast en vertikte het om Ollie een schop onder zijn familiejuwelen te geven. Normaal is Stijnen toch een kort lontje! Maar gisteren niet!

Wat is de moraal van het verhaal? STVV haalde Goto uit de goot van Anderlecht, de jongen is er gelukkig en mag dat gerust tonen. En Anderlecht? Een topploeg met een voerbalniveau dat iets boven dat van FC De Kampioenen uitsteekt, liet zich van zijn smalste kant zien. Zoals steeds! Meer dan 30 jaar geleden, ik was toen nog secretaris (gerechtigs correspondent) van VK Zepperen, speelden we voor de Belgische beker. Uit de loting bleek dat we voor de 16^de of 8^ste finale mogelijkerwijze Anderlecht zouden mogen ontvangen. In een brief vroeg mister Michel Verschueren ons toen om het thuisvoordeel te verkopen en de overeenkomst voor akkoord terug te sturen. Ik belde toen  brave man op en meldde hem dat VK Zepperen het een eer vond om desgevallend Anderlecht te mogen ontvangen op onze terreinen aan de Sportpleinstraat en dat geen haar op ons hoofd eraan dacht het thuisvoordeel te verkopen. De taal en de verwijten die mister Michel me toen naar het hoofd slingerde, konden best vergeleken worden met de bedreigende houding van Coosemans en Augustinsson. Arm Anderlecht! Go-to-hell. Ik ben wel curieus naar wat de KBVB gaat doen met deze fysieke bedreigingen van Coosemans en Augustinsson aan het adres van Goto. Waarschijnlijk … ook niks, zoals altijd.